Senacki projekt ustawy o zmianie ustawy Prawo zamówień publicznych

Ustawodawca umożliwiając tworzenie podmiotów, których zasadnicza działalność polega na wykonywaniu zadań publicznych, powinien stworzyć im możliwość realnego funkcjonowania wśród innych uczestników obrotu, nastawionych wyłącznie na osiąganie zysków.

PROPONOWANE ZMIANY

Propozycja zmiany art. 4 pkt 13
Dotychczasowy przepis pozwalał na kierowanie – poza reĹźimem ustawy – zamĂłwień wyłącznie do instytucji gospodarki budĹźetowej przez organ władzy publicznej wykonujący funkcje organu załoĹźycielskiego tej instytucji. Biorąc pod uwagę instytucje gospodarki budĹźetowej, zarĂłwno nowo utworzone, jak i powstałe w wyniku przekształcenia gospodarstw pomocniczych nie moĹźna przyjąć, Ĺźe wykonywanie zamĂłwień jedynie na rzecz organu wykonującego funkcje organu załoĹźycielskiego pozwoli im na prowadzenie działalności na satysfakcjonującym poziomie. Niewątpliwym jest, ze podmioty wykonujące zadania publiczne będą wymagały pomocy, przynajmniej ze strony swoich organĂłw załoĹźycielskich. Za minimalną, ale wystarczającą pomoc naleĹźy uznać rozszerzenie katalogu podmiotĂłw, mogących lokować zamĂłwienia w instytucjach gospodarki budĹźetowej o jednostki organizacyjne, podległe lub nadzorowane przez organ władzy publicznej, wykonujący funkcje organu załoĹźycielskiego instytucji gospodarki budĹźetowej. Zmiana wprowadzenia do wyliczenia w art. 4 pkt 13 spowodować ma, w przekonaniu wnioskodawcĂłw, zwiększenie ilości podmiotĂłw lokujących zamĂłwienia w instytucjach gospodarki budĹźetowej bez obowiązku stosowania ustawy – Prawo zamĂłwień publicznych. Konsekwencją tej zmiany jest zmiana w lit. a pkt 13. Proponowana treść art. 4 pkt 13 ustawy – Prawo zamĂłwień publicznych uwzględnia specyfikę funkcjonowania instytucji gospodarki budĹźetowej, wykonujących zadania publiczne oraz konieczność wyrĂłwnywania szans tych podmiotĂłw w konkurencji rynkowej.

Propozycja zmiany art. 22 i art. 29
W dniu 3 lutego 2011 r. Parlament uchwalił ustawę o zmianie ustawy – Kodeks karny wykonawczy oraz niektĂłrych innych ustaw (Dz. U. Nr 39, poz. 202). Ustawa ta przede wszystkim realizuje wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 lutego 2010 r., sygn. P 20/09, zgodnie z ktĂłrym skazanemu umoĹźliwia się osiągnięcie co najmniej minimalnego wynagrodzenia, podczas gdy dotychczasowy przepis art. 123 § 2 Kodeksu karnego wykonawczego dopuszczał wypłacanie skazanemu wynagrodzenia w wysokości połowy miesięcznego wynagrodzenia. Ustawa ta rĂłwnocześnie zakłada wprowadzenie rekompensat i zachęt dla pracodawcĂłw zatrudniających bądĹş chcących zatrudnić osoby pozbawione wolności tak, aby uniknąć drastycznego spadku zainteresowania zatrudnianiem tej kategorii pracownikĂłw. W celu zrekompensowania wyĹźszych kosztĂłw pracy świadczonej przez osoby pozbawione wolności, ustawa zawiera propozycje m. in. przeznaczania środkĂłw nowopowstałego Funduszu Aktywizacji Zawodowej Skazanych oraz Rozwoju Przywięziennych ZakładĂłw Pracy na częściowy zwrot kosztĂłw tworzenia nowych miejsc pracy dla skazanych, co powinno wpłynąć na zwiększenie ilości pracodawcĂłw, zatrudniających osoby pozbawione wolności. Jednym z mechanizmĂłw zachęty pracodawcĂłw do zatrudniania osĂłb pozbawionych wolności, oprĂłcz wskazanych w ustawie o zatrudnianiu osĂłb pozbawionych wolności, winny być proponowane w niniejszym projekcie ustawy regulacje, dotyczące preferencyjnego lokowania zamĂłwień u wykonawcĂłw, zatrudniających skazanych. W obowiązującej do dnia 1 marca 2004 r. ustawie z dnia 10 czerwca 1994 r. o zamĂłwieniach publicznych przywięzienne zakłady pracy miały ułatwiony dostęp do zamĂłwień sektora finansĂłw publicznych. Przepis art. 6 ust. 1 pkt 3b tej ustawy stanowił, iĹź reĹźimem ustawy nie są objęte zamĂłwienia udzielane przedsiębiorstwom podległym Ministrowi Sprawiedliwości oraz gospodarstwom pomocniczym działającym przy zakładach karnych i aresztach śledczych. Regulacja ta uwzględniała specyfikę funkcjonowania przywięziennych zakładĂłw pracy, ich rolę w systemie penitencjarnym, nałoĹźone na nie zadania publiczne oraz konieczność wyrĂłwnywania szans tych firm w konkurencji rynkowej. Jak wykazała praktyka, preferencja powyĹźsza miała fundamentalne znaczenie dla przywięziennych zakładĂłw pracy, szczegĂłlnie tych, ktĂłrych wyroby i usługi ukierunkowane były na klienta budĹźetowego. Pozwoliła na poprawę konkurencyjności, dywersyfikację działalności, a co najwaĹźniejsze – tworzenie licznych nowych miejsc pracy dla skazanych. Aktualnie obowiązująca od 2 marca 2004 r. ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamĂłwień publicznych – pomimo zgłaszanych przez więziennictwo propozycji – pozbawiona została takiego rozwiązania. Efektem powyĹźszego był znaczny spadek przychodĂłw przywięziennych zakładĂłw pracy, w szczegĂłlności przedsiębiorstw państwowych. Dotyczyło to w szczegĂłlności tych zakładĂłw, ktĂłre były najsilniej związane z budĹźetem. Likwidacja preferencji stworzyła więc realne zagroĹźenie dla dalszego funkcjonowania przywięziennych zakładĂłw pracy. Zgodnie z interpretacją przepisĂłw ustawy, dostęp do preferencyjnych zamĂłwień sektora finansĂłw publicznych posiadały tylko gospodarstwa pomocnicze jednostek organizacyjnych SłuĹźby Więziennej, ktĂłre, w myśl ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. - Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych, w terminie do dnia 31 grudnia 2010 r., uległy przekształceniu w instytucje gospodarki budĹźetowej. Mając na względzie zadania, wykonywane przez podmioty zatrudniające osoby pozbawione wolności, polegające na prowadzeniu oddziaływań penitencjarnych i resocjalizacyjnych, a takĹźe biorąc pod uwagę związek pomiędzy preferencjami dla przedsiębiorcĂłw, a liczbą miejsc pracy dla skazanych konieczne jest wprowadzenia proponowanych zmian do ustawy – Prawo zamĂłwień publicznych. Charakter proponowanych zmian powoduje, Ĺźe zmiana dotyczyć będzie rĂłwnieĹź zatrudnienia skazanych na zewnątrz jednostki penitencjarnej, co jest waĹźnym elementem w procesie przystosowania skazanych do prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie po opuszczeniu przez nich zakładu karnego. Ponadto proponowane rozwiązania powinny przyczynić się do rozszerzenia grupy skazanych pracujących w warunkach wolnościowych. Zmiany w art. 22 i art. 29 polegają na umoĹźliwieniu preferencyjnego ubiegania się o udzielenie zamĂłwienia przez wykonawcĂłw, ktĂłrzy zatrudniają skazanych. Przyjęto, iĹź zamawiający będzie mĂłgł zastrzec w ogłoszeniu o zamĂłwieniu, Ĺźe o udzielenie zamĂłwienia mogą ubiegać się wyłącznie wykonawcy, u ktĂłrych: po pierwsze średnie zatrudnienie skazanych, o ktĂłrych mowa w ustawie – Kodeks karny wykonawczy, w przeliczeniu na pełne etaty, w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających datę złoĹźenia oferty, stanowiło ponad 50 % ogółu zatrudnionych, a po drugie udział zatrudnienia skazanych w zatrudnieniu ogółem, nie ulegnie obniĹźeniu w okresie realizacji zamĂłwienia. Rozwiązanie to zostało skonstruowane w sposĂłb zapobiegający zatrudnieniu osĂłb pozbawionych wolności tylko na potrzeby udziału w konkretnym zamĂłwieniu, zapewnia wybĂłr oferty przedsiębiorcy stabilnego, biorącego realny udział w resocjalizacji skazanych. W opinii wnioskodawcĂłw rozwiązanie takie moĹźe przyczynić się do aktywizacji zawodowej osĂłb przebywających w zakładach karnych i aresztach śledczych. Zobacz druk senacki 1194