Wyrok KIO 631/14 z dnia 11 kwietnia 2014r. – uzupełnianie dokumentĂłw

„Podkreślić naleĹźy, Ĺźe w art. 26 ust. 3 ustawy Pzp ustawodawca nie określił konkretnego terminu na uzupełnienie dokumentĂłw, ktĂłry ma wskazać Zamawiający wykonawcy. Przepis posługuje się określeniem: „wyznaczonego terminu”, co oznacza, Ĺźe uprawnienie w tym zakresie do określenia terminu zostało przyznane podmiotowi zamawiającemu. Termin ten powinien być realny, co oznacza kaĹźdorazowo ocenę przeprowadzaną w konkretnych warunkach konkretnego postępowania o zamĂłwienie publiczne. Wyznaczenie wykonawcy na uzupełnienie dokumentĂłw terminu kilkudniowego w warunkach postępowań o udzielenie zamĂłwienia publicznego i szybkości tego postępowania i generalnie krĂłtkich terminĂłw ustawowych, nie jest czymś nadzwyczajnym.

Istotą wezwania do uzupełniania dokumentĂłw jest moĹźliwość przedłoĹźenia przez wykonawcę dokumentĂłw, ktĂłre miały potwierdzać spełnianie warunkĂłw udziału w postępowaniu (bądĹş teĹź dokumentĂłw przedmiotowych), ktĂłre wykonawca powinien posiadać juĹź w momencie upływu terminu składania ofert czy wnioskĂłw o dopuszczenie do udziału w postępowaniu. Oczekiwanie ze strony wykonawcy, prezentowane w treści rozpoznawanego przez Izbę odwołania, Ĺźe termin na uzupełnienie dokumentĂłw musi pozwolić wykonawcy na pozyskanie nowych osĂłb i odpowiednich dla nich dokumentĂłw dla potwierdzenie spełniania warunkĂłw udziału w postępowaniu, jest nieuprawnione. Wykonawca przede wszystkim na dzień składania ofert (upływ terminu do składania wnioskĂłw o dopuszczenie do udziału w postępowaniu) powinien dysponować określonym potencjałem i dokumentami go potwierdzającymi. Uzupełnienie dokumentĂłw ma charakter instytucji wyjątkowej, w ktĂłrej ustawodawca pozwala wykonawcĂłw na uzupełnienie dokumentĂłw, ktĂłre nie zostały pierwotnie załączone do oferty. Z tych teĹź względĂłw przepis ten powinien być interpretowany ściśle.”

Zobacz pełny tekst orzeczenia