„Wszystkie te elementy, jakie ustawodawca przewidział w przepisie § 1 ust. 6 Rozporządzenia Prezesa Rady MinistrĂłw w sprawie rodzajĂłw dokumentĂłw, jakich moĹźe żądać zamawiający od wykonawcy, oraz form, w jakich te dokumenty mogą być składane a Zamawiający w pkt 7.2 SIWZ, mają słuĹźyć przekonaniu Zamawiającego, Ĺźe na etapie składania oferty wykonawca znajduje się w takiej sytuacji, Ĺźe łączący go z innym podmiotem stosunek prawny (względnie, przyjmująca określone ramy prawne zapowiedĹş tego stosunku, co mieści się w pojęciu „charakteru stosunku, jaki będzie łączył wykonawcę z innym podmiotem”), pozwala na stanowczą i jednoznaczną ocenę, Ĺźe wykonawca będzie dysponował zasobami innych podmiotĂłw w stopniu niezbędnym dla naleĹźytego wykonania zamĂłwienia oraz Ĺźe stosunek, ktĂłry łączy wykonawcę z tym podmiotem gwarantuje rzeczywisty dostęp do ich zasobĂłw. Te okoliczności winien wykazać wykonawca, za pomocą zobowiązania podmiotu trzeciego, lub innego dokumentu, obrazującego wzajemną relację między tymi podmiotami (przypomnienia wymaga, Ĺźe zobowiązanie, o ktĂłrym traktuje art. 26 ust. 2 b ustawy jest jedynie przykładowym środkiem dla wykazania posiadania odpowiednich zasobĂłw podmiotu trzeciego).

„Formuła art. 93 ust.1 ustawy pzp ma charakter nakazu po stronie zamawiającego. Zamawiający ma obowiązek uniewaĹźnić postępowanie w sytuacjach wskazanych w tym przepisie. Zamawiający uniewaĹźnia prowadzone postępowanie tylko w sytuacji, gdy wystąpiła istotna zmiana okoliczności powodująca, Ĺźe wykonanie zamĂłwienia nie leĹźy w interesie publicznym, czego nie moĹźna było wcześniej przewidzieć. Przy czym naleĹźy zwrĂłcić uwagę, Ĺźe zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądĂłw powszechnych „interesu publicznego” nie moĹźna utoĹźsamiać z indywidualnym interesem zamawiającego, nawet jeĹźeli ma on charakter interesu ekonomicznego (wyrok Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 22.09.2009r. Sygn. akt III CA 418/09).

„Podkreślić naleĹźy, Ĺźe odwołanie się przez wykonawcę do zasobĂłw podmiotu trzeciego musi mieć charakter rzeczywisty w tym znaczeniu, Ĺźe dane zasoby będą wykorzystywane przy wykonaniu zamĂłwienia. NaleĹźy mieć na uwadze, iĹź doświadczenie nie stanowi dobra, ktĂłre moĹźe być przedmiotem samodzielnego obrotu. Doświadczenie stanowi składnik przedsiębiorstwa w znaczeniu przedmiotowym i dzieli byt prawny takiego przedsiębiorstwa (arg. z art. 551 i art. 552 k.c.). Nie jest zatem moĹźliwe udostępnienie doświadczenia bez jednoczesnego udostępnienia przedsiębiorstwa, z ktĂłrym to doświadczenie jest związane.

„W ocenie Izby wyjaśnienia konsorcjum E(…), z dnia 1 marca 2013 roku, mimo, Ĺźe składane na wezwanie zamawiającego z dnia 26 lutego 2013 roku, w trybie przepisu art. 26 ust. 4 ustawy Pzp, musiały zostać uwzględnione przez zamawiającego w ustaleniu czy cena oferty nie jest ceną rażąco niską. Z treści tych wyjaśnień wynikają okoliczności pozwalające konsorcjum E(…) na skalkulowanie ceny oferty, w sposĂłb, ktĂłry pozwala na przyjęcie, Ĺźe cena została skalkulowana prawidłowo.

„W odniesieniu do poprawek dokonywanych na podstawie art. 87 ust. 2 pkt 3 ustawy, to jest dotyczących niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunkĂłw zamĂłwienia, niepowodujących istotnych zmian w treści oferty wskazuje się, Ĺźe taka poprawa nie moĹźe prowadzić do istotnej zmiany treści oferty. Niewątpliwym jest zatem, Ĺźe w wyniku poprawy tego rodzaju niezgodności, na gruncie tego przepisu, kaĹźdorazowo nastąpi zmiana treści oferty. Granicą zmiany dokonanej w następstwie poprawienia niezgodności oferty ze specyfikacją istotnych warunkĂłw zamĂłwienia zmiany jest, by taka zmiana nie miała charakteru istotnej.

„Izba nie zgadza się natomiast ze stanowiskiem Odwołującego, aby w przypadku konieczności odrzucenia oferty z uwagi na wypełnienie dyspozycji art. 90 ust. 3 ustawy Pzp ze względu na brak rzeczowych wyjaśnień utoĹźsamiany w skutkach z brakiem wyjaśnień w ogĂłle, zaistniała rĂłwnolegle podstawa do odrzucenia oferty jako stanowiącej czyn nieuczciwej konkurencji – art. 89 ust. 1 pkt 3 ustawy Pzp. Jest to odrębna przyczyna odrzucenia oferty, toteĹź okoliczności przemawiające za jej zastosowaniem winny być przez Odwołującego wykazane.

„Przepis art. 23 ust. 1 i 2 ustawy dopuszcza moĹźliwość wspĂłlnego ubiegania się wykonawcĂłw o udzielenie zamĂłwienia publicznego. Istotą tworzenia konsorcjum jest połączenie swoich potencjałów ekonomicznych, finansowych, doświadczenia czy zasobĂłw technicznych etc. w celu wspĂłlnego ubiegania się o udzielenie przedmiotowego zamĂłwienia publicznego i realizacji danego przedsięwzięcia. Celem zawiązania konsorcjum jest najczęściej wspĂłlne działanie podmiotĂłw, ktĂłrych moĹźliwości finansowe, kadrowe czy sprzętowe nie pozwalają na samodzielny udział w postępowaniu i realizację zamĂłwienia. W przypadku składania oferty wspĂłlnej wszystkie podmioty składające ofertę - członkowie konsorcjum są traktowani jako jeden wykonawca - w rozumieniu art. 2 pkt 11 ustawy Pzp. Członkowie konsorcjum z chwilą wyboru ich oferty i zawarcia umowy ponoszą solidarną odpowiedzialność względem zamawiającego za jej właściwe wykonanie. Solidarna odpowiedzialność oznacza pełną odpowiedzialność kaĹźdego z członkĂłw konsorcjum za wykonanie całej umowy niezaleĹźnie od ustalonego między członkami konsorcjum podziału zadań. Zamawiający w takim przypadku uprawniony jest do dochodzenia naprawienia szkody w przypadku niewykonania lub nienaleĹźytego wykonania zamĂłwienia od wszystkich członkĂłw konsorcjum łącznie, od kilku z nich lub kaĹźdego z osobna. Takie ukształtowanie zasad odpowiedzialności członkĂłw konsorcjum niewątpliwie ma na celu ochronę interesĂłw zamawiającego.

„Izba nie podzieliła rĂłwnieĹź zarzutu co do wadliwości wymagania wskaĹşnika bieżącej płynności finansowej od tego wykonawcy spośrĂłd wykonawcĂłw wspĂłlnie ubiegających się o udzielenie zamĂłwienia, ktĂłry wykazuje przychĂłd netto ze sprzedaĹźy produktĂłw, towarĂłw i materiałów w największej części. Istotnie, moĹźliwość wspĂłlnego ubiegania się o udzielenie zamĂłwienia umoĹźliwia wykonawcom wykazanie spełniania warunkĂłw udziału w postępowaniu przez łączenie swych zasobĂłw (potencjałów). DostrzeĹźenia wymaga jednak, Ĺźe do wykonawcĂłw takich, zgodnie z art. 23 ust. 3 Pzp, przepisy ustawy dotyczące wykonawcy stosuje się nie wprost, lecz odpowiednio. Z przywołanej normy nie wynika zatem postulat łączenia zasobĂłw wykonawcĂłw tworzących konsorcjum w sposĂłb całkowicie dowolny. Zasadniczo, jak wskazuje dyrektywa zawarta w art. 23 ust. 3 Pzp, potencjał konsorcjum powinien odpowiadać zdolności do wykonania zamĂłwienia pojedynczego wykonawcy.

„Odwołujący z treści oświadczenia Przystępującego z dnia 22 stycznia 2013 r. o przedłuĹźeniu terminu związania ofertą, iĹź wykonawca ten jest związany swoją ofertą na czas niezbędny do podpisania umowy, wywodzi, iĹź wykonawca nie przedłuĹźył skutecznie terminu związania ofertą. W ocenie Izby brak jest podstaw do kwestionowania skuteczności przedłuĹźenia terminu związania ofertą w sytuacji, gdy termin ten został określony przez określone zdarzenie, jakim jest podpisanie umowy w sprawie zamĂłwienia publicznego. W przypadku przedłuĹźenia terminu związania ofertą przez wykonawcę przepisy ustawy Pzp nie przewidują jakiś ograniczeń czasowych co do tego, na jaki czas moĹźe nastąpić maksymalnie przedłuĹźenie terminu związania ofertą. Takie ograniczenie czasowe co do terminu związania ofertą faktycznie jest przewidziane jednak w odniesieniu do samego wniosku Zamawiającego o przedłuĹźenie terminu związania ofertą kierowanego do wykonawcĂłw (art. 85 ust. 2 ustawy Pzp).

„Na końcu Izba odniosła się rĂłwnieĹź do zarzutĂłw sformułowanych co do formy oświadczenia złoĹźonego przez Dyrektora KWK W., tj. zarzutu skuteczności przedmiotowego pisma z uwagi na poświadczenie za zgodność z oryginałem oświadczenia przesłanego faksem. Izba zwraca uwagę, Ĺźe zamawiający nie wymagał aby ww. dokument został złoĹźony wraz z ofertą wyłącznie w formie pisemnej. Wobec tego dopuszczalnym było złoĹźenia kopii dokumentu potwierdzonej za zgodność z oryginałem. Izba wyjaśnia, Ĺźe dokument w formie faksowej stanowi kopię oryginału dokumentu.