Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamĂłwień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907 ze zm.), zwanej dalej - „ustawą Pzp”, osoby wykonujące czynności w postępowaniu o udzielenie zamĂłwienia publicznego składają, pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, pisemne oświadczenie o braku lub istnieniu okoliczności, o ktĂłrych mowa w art. 17 ust. 1 tej ustawy. PoniewaĹź w art. 17 ust. 1 ustawy Pzp mowa jest o osobach wykonujących czynności „w postępowaniu o udzielenie zamĂłwienia”, znajduje on zastosowanie do postępowania juĹź wszczętego. Nie stosuje się go natomiast na etapie czynności przygotowawczych, poprzedzających wszczęcie postępowania. Na marginesie moĹźna jedynie wskazać, iĹź na tym etapie zastosowanie znajduje przepis art. 7 ust. 2 ustawy Pzp, ktĂłry obliguje zamawiającego do zapewnienia udziału w czynnościach przygotowawczych osĂłb gwarantujących bezstronność i obiektywizm. Nie moĹźna bowiem wykluczyć, iĹź juĹź wĂłwczas ujawnią się okoliczności, ktĂłre będą uzasadniać niepowierzenie czynności związanych z przygotowaniem postępowania, określonej osobie. Nie zmienia to jednak ustalenia, iĹź osoby dokonujące czynności przygotowawczych nie są zobowiązane do złoĹźenia oświadczenia, o ktĂłrym mowa w art. 17 ust. 2 ustawy Pzp.

Ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo zamĂłwień publicznych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1232) została dokonana zmiana przepisĂłw w zakresie udzielania zamĂłwień publicznych na tzw. usługi niepriorytetowe, czyli usługi określone w przepisach wydanych na podstawie art. 2a i 2b ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamĂłwień publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 907, ze zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”. Po pierwsze, uchylony został przepis art. 5 ust. 1a ustawy Pzp. Po drugie, dodany został nowy przepis art. 5a. Zmiana przepisĂłw ustawy Pzp w zakresie dodania przepisu art. 5a ma na celu odformalizowanie postępowań o udzielanie zamĂłwienia na usługi niepriorytetowe o wartościach poniĹźej progĂłw unijnych. Rozwiązanie przyjęte w nowelizacji odpowiada rozwiązaniom stosowanym w innych krajach unijnych w stosunku do zamĂłwień nie przekraczających określonej wartości (np. Francji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii), gdzie zamawiający jest w pełni „gospodarzem” prowadzonego przez siebie postępowania, jego proceduralne szczegóły określa sam, przy zachowaniu pewnych wymogĂłw minimalnych określonych przez ustawodawcę krajowego.
Zmiana w zakresie usług niepriorytetowych wchodzi w życie, podobnie jak pozostałe przepisy ww. nowelizacji 19 października 2014 r. Od tego dnia zamawiający udzielający zamówienia na usługi nieprorytetowe o wartości poniżej progów unijnych mają możliwość dokonania wyboru pomiędzy:

Ustawa Prawo zamĂłwień publicznych (dalej zwanej: „ustawą Pzp”) przewiduje moĹźliwość udzielania zamĂłwień w częściach w sytuacji, gdy zamawiający juĹź na etapie planowania zamĂłwienia jest w stanie przewidzieć jego rozmiar oraz zakres, a decyduje się udzielać zamĂłwienia sukcesywnie np. z przyczyn gospodarczych bądĹş organizacyjnych. SposĂłb ustalenia wartości takiego zamĂłwienia reguluje treść art. 32 ust. 4 ustawy Pzp, zgodnie z ktĂłrą, jeĹźeli zamawiający dopuszcza moĹźliwość składania ofert częściowych albo udziela zamĂłwienia w częściach, z ktĂłrych kaĹźda stanowi przedmiot odrębnego postępowania, wartością zamĂłwienia jest łączna wartość poszczegĂłlnych części zamĂłwienia. JeĹźeli zatem tak obliczona wartość zamĂłwienia przekroczy kwotę, o ktĂłrej mowa w art. 4 pkt 8 ustawy Pzp, tj. 14 000 euro, zamawiający będzie zobowiązany stosować określone przepisy ustawy do poszczegĂłlnych części zamĂłwienia, nawet w przypadku gdy ich jednostkowa wartość nie przekracza kwoty wymienionej powyĹźej.

Zgodnie z art. 2 pkt 9a ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamĂłwień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.), dalej „ustawa Pzp”, przez umowę ramową naleĹźy rozumieć umowę zawartą pomiędzy zamawiającym a jednym lub większą liczbą wykonawcĂłw, ktĂłrej celem jest ustalenie warunkĂłw dotyczących zamĂłwień publicznych, jakie mogą zostać udzielone w danym okresie, w szczegĂłlności cen i, jeĹźeli zachodzi taka potrzeba, przewidywanych ilości. Stosownie zaś do art. 99 ustawy Pzp zamawiający moĹźe zawrzeć umowę ramową po przeprowadzeniu postępowania, stosując odpowiednio przepisy dotyczące udzielania zamĂłwienia w trybie przetargu nieograniczonego, przetargu ograniczonego lub negocjacji z ogłoszeniem.

Przepisy art. 67 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy PZP określają przesłanki, od zaistnienia ktĂłrych uzaleĹźniona jest dopuszczalność udzielenia – odpowiednio – zamĂłwienia dodatkowego albo zamĂłwienia uzupełniającego w trybie zamĂłwienia z wolnej ręki. ZamĂłwienia te, pomimo istnienia związku pomiędzy nimi a zamĂłwieniem podstawowym mają charakter samodzielny, a zatem stanowią zamĂłwienia odrębne od zamĂłwienia podstawowego. Jedną z przesłanek toĹźsamych dla obydwu przepisĂłw jest wskazanie, Ĺźe zamĂłwienie dodatkowe i uzupełniające mogą być udzielone dotychczasowemu wykonawcy (wykonawcy zamĂłwienia podstawowego). Przepisy te zatem w sposĂłb szczegĂłlny określają krąg podmiotĂłw, ktĂłrym moĹźe zostać udzielone zamĂłwienie dodatkowe i uzupełniające, wyłączając tym samym moĹźliwość swobodnego wyboru wykonawcy przez zamawiającego. W myśl tych przepisĂłw zamĂłwienie dodatkowe i uzupełniające moĹźe zostać udzielone wyłącznie dotychczasowemu wykonawcy. Stosownie do postanowienia art. 2 pkt 11 ustawy PZP wykonawcą jest osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, ktĂłra ubiega się o udzielenie zamĂłwienia publicznego, złoĹźyła ofertę lub zawarła umowę w sprawie zamĂłwienia publicznego. Biorąc pod uwagę treść przepisĂłw art. 67 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy PZP naleĹźy stwierdzić, iĹź „dotychczasowym wykonawcą” w rozumieniu tych przepisĂłw będzie osoba fizyczna, osoba prawna albo jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej, z ktĂłrą zamawiający zawarł umowę w sprawie zamĂłwienia publicznego, tj. ktĂłrej udzielił zamĂłwienia podstawowego. PowyĹźsze oznacza, Ĺźe zamĂłwienie dodatkowe i uzupełniające są udzielane wyłącznie na rzecz tego samego wykonawcy, ktĂłremu zamawiający udzielił wcześniej zamĂłwienia podstawowego. Nie jest zatem moĹźliwe udzielenie takiego zamĂłwienia innemu wykonawcy. Przepisy art. 67 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy PZP zakładają zatem konieczność zachowania toĹźsamości podmiotowej wykonawcy zamĂłwienia podstawowego oraz zamĂłwienia dodatkowego lub uzupełniającego. PowyĹźsze ustalenie nie budzi wątpliwości w sytuacjach, w ktĂłrych zamĂłwienie zostało udzielone wyłączenie jednemu podmiotowi (wykonawcy). W praktyce jednak zamĂłwienia publiczne są udzielane niejednokrotnie kilku podmiotom działającym wspĂłlnie i wspĂłlnie występującym po stronie wykonawcy (wielość podmiotĂłw – wielopodmiotowość strony stosunku prawnego).

Zasadą wynikającą z przepisĂłw ustawy Prawo zamĂłwień publicznych jest brak moĹźliwości dokonywania zmian w treści złoĹźonej w postępowaniu o udzielenie zamĂłwienia publicznego oferty po upływie terminu wyznaczonego do składania ofert (arg. z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamĂłwień publicznych – t.j. Dz. U. z 2013 r., poz. 907 ze zm. – zwanej dalej „ustawą Pzp”). Od tej zasady ustawa przewiduje dwa wyjątki:

• pierwszy - dotyczy trybu dialogu konkurencyjnego, w ktĂłrym wykonawca moĹźe sprecyzować i doprecyzować treść oferty oraz przedstawić informacje dodatkowe,
• drugi - moĹźliwości poprawiania przez zamawiającego omyłek określonych w art. 87 ust. 2 ustawy Pzp.

Stosownie do treści przepisu art. 87 ust. 2 ustawy Pzp zamawiający poprawia w ofercie:

Zgodnie z art. 2 pkt 13 ustawy Pzp przez zamówienie publiczne należy rozumieć odpłatną umowę zawieraną pomiędzy zamawiającym, a wykonawcą, której przedmiotem są dostawy, usługi bądź roboty budowlane. Aby więc mówić o zamówieniu publicznym, niezbędne jest stwierdzenie, że istnieje stosunek zobowiązaniowy, który wynika z umowy zawartej pomiędzy wykonawcą usług, dostaw czy robót budowlanych, a zamawiającym, który za wykonanie tego przedmiotu zamówienia zapłaci. Jednocześnie, ustawa Pzp dotyczy tylko tych stosunków prawnych, które powstają na gruncie umów cywilnoprawnych (cechujących się m. in. dobrowolnością oraz równością stron). Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 grudnia 2005 r. (sygn. akt III SA/Wa 2812/05).

Zgodnie z art. 24 ust. 2 pkt 5 ustawy Pzp z postępowania o udzielenie zamówienia publicznego wyklucza się wykonawców, którzy należąc do tej samej grupy kapitałowej, w rozumieniu ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (Dz. U. Nr 50, poz. 331, z późn. zm.) złożyli odrębne oferty lub wnioski o dopuszczenie do udziału w tym samym postępowaniu, chyba że wykażą, że istniejące między nimi powiązania nie prowadzą do zachwiania uczciwej konkurencji pomiędzy wykonawcami w postępowaniu o udzielenie zamówienia.

Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamĂłwień publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 907, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą Pzp”, zamawiający sporządza roczne sprawozdanie o udzielonych zamĂłwieniach. Stosownie do art. 98 ust. 2 ustawy Pzp, zamawiający jest zobowiązany przekazać roczne sprawozdanie Prezesowi Urzędu ZamĂłwień Publicznych w terminie do dnia 1 marca kaĹźdego roku następującego po roku, ktĂłrego dotyczy sprawozdanie. Zakres sprawozdania określony został w rozporządzeniu Prezesa Rady MinistrĂłw z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie zakresu informacji zawartych w rocznym sprawozdaniu o udzielonych zamĂłwieniach, jego wzoru oraz sposobu przekazywania (Dz. U. poz. 1530), zwanym dalej „rozporządzeniem w sprawie sprawozdania”. Zamawiający będą sporządzali sprawozdania na podstawie rozporządzenia w sprawie sprawozdania począwszy od sprawozdania za rok 2013, przy czym zaznaczyć naleĹźy, iĹź w sprawozdaniu za rok 2013 zamawiający zobowiązani są uwzględnić wszystkie zamĂłwienia udzielone od 1 stycznia 2013 r., w tym takĹźe zamĂłwienia udzielone z wyłączeniem procedur określonych przepisami ustawy w zw. z art. 4 pkt 1-3, 6-8 i 10-13 oraz art. 136-138 ustawy Pzp.

Zabezpieczenie, o którym mowa w art. 147 ust. 1 ustawy Pzp, stanowi rodzaj kaucji przekazywanej przez wykonawcę (jako dłużnika) zamawiającemu (jako wierzycielowi) celem ewentualnego zabezpieczenia roszczeń, które mogą powstać w związku z zawartą umową. Wskazać przy tym należy, że zabezpieczenie należytego wykonania umowy powinno być wniesione najpóźniej w dniu zawarcia umowy o udzielenie zamówienia publicznego, z zastrzeżeniem art. 150 ust. 4 ustawy Pzp. Z istoty instytucji zabezpieczenia wynika bowiem, iż na jego podstawie zamawiający podpisując umowę z wykonawcą ma pewność, iż w razie nienależytego wykonania lub niewykonania umowy będzie mógł zaspokoić swoje roszczenia w tym zakresie.